smutek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
smutek (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) melancholia, przygnębienie
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. smutas m, smutaska f, smucenie n, zasmucenie n
- czas. smucić ndk., zasmucić dk.
- przym. smutny
- przysł. smutnie, smutno
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) sadness
- arabski: (1.1) حزن, كآبة, أسى, حسرة, كمد, ترح, غم
- chorwacki: (1.1) tuga f
- francuski: (1.1) tristesse f, chagrin m
- hiszpański: (1.1) tristeza f
- islandzki: (1.1) depurð f, þunglyndi n, hryggð f
- japoński: (1.1) 悲しみ (かなしみ)
- litewski: (1.1) liūdesys
- niemiecki: (1.1) Traurigkeit f
- norweski (bokmål): (1.1) sorg m, tristhet m, vemod n, sørgmodighet, sørgelighet
- nowogrecki: (1.1) θλίψη f, λύπη f
- ormiański: (1.1) տխրություն
- rosyjski: (1.1) грусть f, тоска f, (тоскливость f)
- sycylijski: (1.1) tristizza
- wietnamski: (1.1) buồn
- włoski: (1.1) tristezza
- źródła:
smutek (język czeski) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) smutek
- (1.2) żałoba
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
