smutek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

smutek (język polski)[edytuj]

smutek (1.1)
wymowa:
smutek ?/i, IPA[ˈsmutɛk], AS[smutek]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) stan uczuć, gdy ktoś jest smutny
odmiana:
przykłady:
(1.1) Odczuwam smutek z powodu śmierci mojego ojca.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) melancholia, przygnębienie
antonimy:
(1.1) radość, przest. wesele
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. smutas m, smutaska f, smucenie n, zasmucenie n
zdrobn. smuteczek m
czas. smucić ndk., zasmucić dk.
przym. smutny
przysł. smutnie, smutno
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

smutek (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) smutek
(1.2) żałoba
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: