przykry

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

przykry (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpʃɨkrɨ], AS[pšykry], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wywołujący nieprzyjemne doznania zmysłowe
(1.2) wywołujący nieprzyjemne uczucia
(1.3) o człowieku: posiadający sposób bycia, który wywołuje u innych nieprzyjemne uczucia
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Swąd palonej gumy jest przykry.
(1.2) To co powiedział mi na koniec było bardzo przykre.
(1.3) Nie znoszę go. To przykry człowiek.
(1.1) On ma przykry wygląd, …
(1.3) ale sam nie jest przykry.
składnia:
kolokacje:
(1.1) przykry zapach
(1.2) przykra prawda
(1.3) przykry człowiek
synonimy:
(1.1-2) irytujący, niemiły, nieprzyjemny, niesympatyczny, bolesny, sprawiający przykrość
(1.3) antypatyczny, niesympatyczny, niemiły, nieprzyjemny, męczący, niełatwy, nudny, o trudnym charakterze, uciążliwy, nieuprzejmy, chamski; posp. upierdliwy
antonimy:
(1.1-3) miły, przyjemny, wspaniały
(1.3) sympatyczny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przykrość f
czas. uprzykrzać ndk.
przysł. przykro
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: