złodziej
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] złodziej (język polski)
wymowa: IPA: [ˈzwɔʥɛj]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: lp złodziej, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~u, ~u; lm ~e, złodziei/~ów, ~om, złodziei/~ów, ~|ami, ~ach, ~e przykłady:
- (1.1) Złodziej sprzedawał na rynku skradzione przez siebie telefony komórkowe.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) złodziejaszek; do konkretnych metod kradzieży: kieszonkowiec, rabuś, włamywacz
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. złodziejski; rzecz. złodziejstwo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) thief
- arabski: (1.1) لص m (loʂʂ)
- aramejski: (1.1) ܓܲܢܵܒܼܵܐ m (genawa)
- chiński standardowy: (1.1) uproszcz. 贼 trad. 賊 (zéi), uproszcz. 盗贼 trad. 盜賊 (dàozéi)
- chorwacki: (1.1) lopov
- czeski: (1.1) zloděj m
- dolnołużycki: (1.1) złoźej m
- duński: (1.1) tyv w
- esperanto: (1.1) ŝtelisto
- fiński: (1.1) varas
- francuski: (1.1) voleur m, larron m, cambrioleur m
- górnołużycki: (1.1) paduch m
- grecki: (1.1) κλέφτης m
- hebrajski: (1.1) גנב (ganav)
- hiszpański: (1.1) ladrón m
- holenderski: (1.1) dief m
- interlingua: (1.1) fur
- japoński: (1.1) 泥棒 (どろぼう, dorobō)
- jidysz: (1.1) גנבֿ m (gnw), לאַטכער m (latcher)
- niemiecki: (1.1) Dieb m
- norweski (bokmål): (1.1) tyv m
- rosyjski: (1.1) вор m
- rumuński: (1.1) hoţ
- słowacki: (1.1) zlodej
- suahili: (1.1) mwizi
- szwedzki: (1.1) tjuv w
- turecki: (1.1) hırsız
- węgierski: (1.1) tolvaj
- włoski: (1.1) ladro m
