police
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: Police
[edytuj] police (język angielski)
wymowa: IPA: /pəˈliːs/ wymowa (USA)
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) policja
- (1.2) w lm policjanci
czasownik przechodni
- (2.1) kontrolować coś przy pomocy policji; patrolować
przymiotnik
- (3.1) policyjny
odmiana: (1.1) lp police; lm police; (1.2) blp; (2) police, ~d, ~d; he ~s; be policing
przykłady:
- (1.1) Hurry! Please call the police! I've been robbed! → Szybko! Proszę wezwać policję! Zostałam napadnięta!
- (1.2) After two minutes, police arrived. → Po dwóch minutach policjanci przyjechali.
- (1.2) Run, the police are coming! → Uciekaj, policjanci są blisko!
- (2.1) The airport was policed by anti-terrorist units as a bomb had been found. → Lotnisko zostało zabezpieczone przez jednostki antyterrorystyczne, gdyż znaleziono bombę.
- (3.1) We saw a police car going by. → Zobaczyliśmy mijający (nas) samochód policyjny.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (2.1) govern
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) policeman, policewoman
związki frazeologiczne: (1.1) military police, police state
etymologia: (1, 2, 3) łac. politia
uwagi: (1) Zawsze z rodzajnikiem określonym: the police. Obecnie traktowane jak rzeczownik w liczbie mnogiej (zob. przykład 1.2).
