policjantka

policjantka (język polski)

policjantka (1.1)

wymowa:

IPA: [ˌpɔlʲiˈʦ̑ʲjãntka], AS: [polʹicʹi ̯ãntka], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta, która pracuje w policji

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik policja f rodzaj żeński, policjant m.-os. rodzaj męskoosobowy

przym. przymiotnik policyjny

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: policjant

• angielski: (1.1) policewoman
• czeski: (1.1) policistka f rodzaj żeński
• duński: (1.1) politikvinde w rodzaj wspólny

źródła: