przestępca

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] przestępca (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) osoba, która złamała prawo

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza przestępc|a, ~y, ~y, ~ę, ~ą, ~y, ~o; lm liczba mnoga ~y, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Policja złapała groźnego przestępcę.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) kryminalista, bandyta, złoczyńca
antonimy: (1.1) policjant
wyrazy pokrewne: (1.1) forma żeńska przestępczyni; rzecz. rzeczownik przestępstwo; przym. przymiotnik przestępczy
związki frazeologiczne: (1.1) przestępca wojenny
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• albański: (1.1) kriminel
• angielski: (1.1) criminal
• arabski: (1.1) مجرم
• duński: (1.1) forbryder m rodzaj męski, lovovertræder w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) délinquant m rodzaj męski, malfaiteur m rodzaj męski
• grecki: (1.1) παραβάτης m rodzaj męski
• hindi: (1.1) मुजरिम
• hiszpański: (1.1) delincuente w rodzaj wspólny, malhechor m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) delinquente
• islandzki: (1.1) glæpamaður m rodzaj męski
• japoński: (1.1) 刑事
• koreański: (1.1) 범죄
• niemiecki: (1.1) Verbrecher m rodzaj męski, Kriminelle m rodzaj męski
• portugalski: (1.1) criminal
• rosyjski: (1.1) преступник m rodzaj męski, уголовный преступник m rodzaj męski
• slovio: (1.1) zlocxinitel (злочинител)
• szwedzki: (1.1) brottsling w rodzaj wspólny, förbrytare w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1) criminale