obywatel

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] obywatel (język polski)

wymowa: IPA: [ɔbɨˈvatɛl]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) osoba związana z krajem oficjalnymi prawami i obowiązkami; zob. w Wikipedii

odmiana:
przykłady:

(1.1) Obywatel powinien dbać o swoją Ojczyznę.

składnia:
kolokacje: obywatel Polski/Niemiec/Węgier (nazwa kraju w dopełniaczu)
synonimy: skrót ob.
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik obywatelstwo, forma żeńska obywatelka; przym. przymiotnik obywatelski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) citizen
• białoruski (1.1) грамадзянін m
• czeski: (1.1) občan m rodzaj męski
• duński: (1.1) statsborger w
• francuski: (1.1) citoyen m rodzaj męski
• grecki: (1.1) πολίτης m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) ciudadano m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) borgari m rodzaj męski, ríkisborgari, m rodzaj męski, borgarbúi m rodzaj męski, þegn m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Bürger m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) гражданин m