otwór
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
otwór (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik otwór otwory dopełniacz otworu otworów celownik otworowi otworom biernik otwór otwory narzędnik otworem otworami miejscownik otworze otworach wołacz otworze otwory
- przykłady:
- (1.1) Szczepan przyłożył do otworu oko i zobaczył pannę […]. [1]
- (1.1) Otwór pieczary, zarys jej ścianek przypominający szkielet potwornego morskiego ssaka, lekkie schody prowadzące na szczyt wyspy, woda spokojna i czysta przy otworze, przez którą przeświecała cała struktura bazaltowa, wszystko to zostało odtworzone z wielkim kunsztem na kartce wyrwanej z bloku […].[2]
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. otwarcie n, otwieracz m, otworowanie n, otwornica f
- czas. otwierać ndk.
- przym. otwieralny, otwarty
- przysł. otwarcie
- związki frazeologiczne:
- stać otworem
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- afrykanerski: gat
- angielski: (1.1) hole, port, vent, orifice; (1.3) orifice
- arabski: (1.1-3) فم (1.1) نفذ, فرج
- czeski: (1.?) otvor m
- duński: (1.1) hul n
- esperanto: (1.1) truo; (1.2) buŝo; (1.3) buŝo
- hiszpański: (1.1) agujero m, hueco m, orificio m; (1.2) orificio m, abertura f, boca f; (1.3) orificio m, boca f, escape m
- interlingua: apertura, apertura, foramine
- nowogrecki: (1.1) άνοιγμα n
- włoski: (1.1) rima f
- źródła:
- ↑ S. Żeromski: Wierna rzeka
- ↑ J. Verne: Zielony promień
