wyspa
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] wyspa (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) geogr. ląd otoczony ze wszystkich stron wodami morza, jeziora lub rzeki; zob. też wyspa w Wikipedii
- (1.2) przen. miejsce znacznie odróżniające się od całego otoczenia na dużym obszarze
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wyspa wyspy dopełniacz wyspy wysp celownik wyspie wyspom biernik wyspę wyspy narzędnik wyspą wyspami miejscownik wyspie wyspach wołacz wyspo wyspy
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) bezludna wyspa • wyspa wulkaniczna
- synonimy:
- (1.1) ostrów
- antonimy:
- (1.1) kontynent
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- albański: (1.1) ishulli, ujdhesë, rethujëza
- angielski: (1.1) island, isle
- arabski: (1.1) جزيرة f
- baskijski: (1.1) uharte, irla
- białoruski: (1.1) востраў m
- bułgarski: (1.1) остров m
- chiński: (1.1) 岛 (dao), 岛屿 (daoyu)
- chorwacki: (1.1) otok m
- czeski: (1.1) ostrov m
- dolnołużycki: (1.1) kupa f
- duński: (1.1) ø w
- esperanto: (1.1) insulo
- francuski: (1.1) ile (île) f
- górnołużycki: (1.1) kupa f
- hawajski: (1.1) mokuʻāina
- hiszpański: (1.1) isla f
- holenderski: (1.1) eiland n
- interlingua: (1.1) insula
- irlandzki: (1.1) oileán m, inis f
- islandzki: (1.1) ey f
- japoński: (1.1) 島 (しま, shima)
- jidysz: (1.1) אינדזל m (indzl)
- koreański: (1.1) 섬
- lombardzki: (1.1) isùla f
- łaciński: (1.1) insula f
- macedoński: (1.1) остров m
- niemiecki: (1.1) Insel f
- norweski (bokmål): (1.1) øy m/f
- norweski (nynorsk): (1.1) øy f
- nowogrecki: (1.1-2) νησί n, νήσος f; (1.2) νησίδα f
- ormiański: (1.1) կղզի
- portugalski: (1.1) ilha f
- rosyjski: (1.1) остров m
- słowacki: (1.1) ostrov m
- szwedzki: (1.1) ö w
- ukraiński: (1.1-2) острів m
- węgierski: (1.1) sziget
- włoski: (1.1) isola f
- źródła:
