dziura

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] dziura (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) otwór powstały wskutek uszkodzenia

(1.2) stomat. ubytek w zębie

(1.3) pot.potocznie miejscowość biedna, położona z dala od cywilizacji

(1.4) gwara radiowa niepożądana cisza na antenie

(1.5) wulg.wulgarnie wagina

odmiana: (1.1-5) lpliczba pojedyncza dziur|a, ~y, ~ze, ~ę, ~ą, ~ze, ~o; lmliczba mnoga ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:

(1.1) Zaszyj tą dziurę w spodniach!

(1.3) Co za dziura, nigdzie nie ma otwartego sklepu!

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) ubytek; (1.3) zadupie
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas.czasownik dziurawić, przym.przymiotnik dziurawy
związki frazeologiczne: czarna dziura
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) hole; (1.2) cavity
• arabski: (1.1) فُتْحَة (fatha)
• chorwacki: (1.1) rupa frodzaj żeński
• czeski: (1.1) díra frodzaj żeński
• dolnołużycki: (1.1) źěra frodzaj żeński
• duński: (1.1,2) hul nrodzaj nijaki; (1.2) tandhul nrodzaj nijaki
• francuski: (1.1) trou
• górnołużycki: (1.1) dźěra frodzaj żeński
• grecki: (1.1) τρύπα frodzaj żeński; (na drodze) γούβα frodzaj żeński, λάκκος mrodzaj męski
• hiszpański: (1.1) agujero
• niemiecki: (1.1, 1.4) Loch nrodzaj nijaki; (1.3) Nest nrodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1-2) дыра f; (1.3) глубинка f, захолустье n