kartka

kartka (język polski)

kartka (1.1)

wystawa kartek (1.2)

kartka (1.3) na cukier, mąkę, itp.

wymowa:

IPA: [ˈkartka], AS: [kartka] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) luźny arkusz papieru; też: część składowa książki, zeszytu, czasopisma itp. obejmująca dwie strony

(1.2) pot. potocznie karta pocztowa

(1.3) kartka (1.1) z oznaczeniem przydziału niektórych towarów, które można otrzymać okazując ją, stosowana zwykle w czasach wojny lub kryzysu

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kartka	kartki
dopełniacz	kartki	kartek
celownik	kartce	kartkom
biernik	kartkę	kartki
narzędnik	kartką	kartkami
miejscownik	kartce	kartkach
wołacz	kartko	kartki

przykłady:

(1.1) Zostawiłem panu na biurku kartkę z wiadomością.

(1.2) Wysłałaś kartkę do babci?

(1.3) Skończyły mi się kartki na mięso.

składnia:

(1.3) kartka na +B. biernik

kolokacje:

(1.1) kartka z zeszytu/notesu/kalendarza; wyrwać kartkę z zeszytu; czysta/zapisana/pomięta/... kartka

(1.2) wysyłać/otrzymać/nadać kartkę

(1.3) coś jest na kartki; kartka na mięso/buty/...

synonimy:

(1.1) arkusz (papieru), druk, druczek, blankiet, strona, fiszka, świstek

(1.2) pocztówka

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1) rzecz. rzeczownik karta, karton; zdrobn. zdrobniale karteczka, karteluszek; czas. czasownik kartkować/przekartkować

związki frazeologiczne:

(1.1) żółta kartka • czerwona kartka

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pocztówka

• angielski: (1.1) card, sheet (of paper)
• arabski: (1.1) ورق
• francuski: (1.1) feuille f rodzaj żeński (de papier)
• jidysz: (1.1) בלאַט m rodzaj męski/n rodzaj nijaki (blat)
• niemiecki: (1.1) Zettel m rodzaj męski, Blatt n rodzaj nijaki; (1.3) Karte f rodzaj żeński
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• szwedzki: (1.1) blad n rodzaj nijaki
• wilamowski: (1.1) błot n rodzaj nijaki
• włoski: (1.1) foglio, foglietto

źródła: