kartka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

kartka (język polski)[edytuj]

kartka (1.1)
kartka (1.2)
kartka (1.3) na cukier, mąkę, itp.
wymowa:
IPA[ˈkartka], AS[kartka] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) luźny arkusz papieru; też: część składowa książki, zeszytu, czasopisma itp. obejmująca dwie strony
(1.2) pot.  karta pocztowa lub pocztówka
(1.3) bon towarowy na artykuły deficytowe
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Zostawiłem panu na biurku kartkę z wiadomością.
(1.2) Wysłałaś kartkę do babci?
(1.3) Skończyły mi się kartki na mięso.
składnia:
(1.1) kartka + D.  • kartka z + D. 
(1.2) kartka do + D.  • kartka od + D. 
(1.3) kartka na + B. 
kolokacje:
(1.1) kartka z zeszytu / notesu / kalendarzawyrwać kartkę z zeszytu; czysta / zapisana / pomięta kartka
(1.2) napisać / wysyłać / otrzymać / nadać kartkę
(1.3) coś jest na kartki • kartka na mięso / buty / cukier / …
synonimy:
(1.1) arkusz (papieru), druk, druczek, blankiet, strona, fiszka, świstek
(1.2) pocztówka, karta pocztowa; daw.  odkrytka f 
(1.3) bon
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  karta f , karton m 
zdrobn.  karteczka f , karteluszek m 
zgrub.  karteluch m 
czas.  kartkować, przekartkować
przym.  kartkowy
związki frazeologiczne:
żółta kartkaczerwona kartka
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pocztówka
źródła: