kartka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kartka (język polski)
wymowa: IPA: [ˈkartka]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) luźny arkusz papieru; też: część składowa książki, zeszytu, czasopisma itp. obejmująca dwie strony
- (1.2) pot. karta pocztowa
- (1.3) kartka (1.1) z oznaczeniem przydziału niektórych towarów, które można otrzymać okazując ją, stosowana zwykle w czasach wojny lub kryzysu
odmiana: (1) lp kart|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko; lm ~ki, ~ek, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki przykłady:
- (1.1) Zostawiłem panu na biurku kartkę z wiadomością.
- (1.2) Wysłałaś kartkę do babci?
- (1.3) Skończyły mi się kartki na mięso.
składnia: (1.3) kartka na +B.
kolokacje: (1.1) kartka z zeszytu/notesu; wyrwać kartkę z zeszytu; czysta/zapisana/pomięta/... kartka; (1.2) wysyłać/otrzymać/nadać kartkę; (1.3) coś jest na kartki; kartka na mięso/buty/...
synonimy: (1.1) arkusz (papieru), druk, druczek, blankiet, strona, fiszka, świstek; (1.2) pocztówka
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. karta, karton; zdrobn. karteczka, karteluszek; czas. kartkować/przekartkować
związki frazeologiczne: (1.1) żółta kartka, czerwona kartka
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle → pocztówka
