szkielet
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] szkielet (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) anat. ogół kości w danym organizmie
- (1.2) techn. podstawa konstrukcji
- (1.3) przen. struktura, ogólny zarys czegoś
odmiana: (1.1) lp szkielet, ~u, ~owi, ~, ~em, szkielecie, szkielecie; lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
- (1.1) Nauczyłem się już wszystkich kości ludzkiego szkieletu.
- (1.2) Zbiłem z listewek szkielet latawca, teraz musimy go obciągnąć papierem i przymocować ogon.
- (1.3) Na razie przygotowałem szkielet programu, teraz musimy dopracować szczegóły.
składnia:
kolokacje: (1.2) ~ budynku
synonimy: (1.1) kościec, układ kostny
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. szkieletor; przym. szkieletowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) skeleton
- duński: (1.1) skelet n
- francuski: (1.1) squelette m
- grecki: (1.1) σκελετός m
- interlingua: (1.1) skeleto
- islandzki: (1.1) beinagrind f
- jidysz: (1.1) געביין n (gebejn), סקעלעט m (skelet)
- łaciński: (1.1) skeleton
- niemiecki: (1.1) Skelett n, Gerippe n; (1.2) Gerüst n
- norweski (bokmål): (1.1) skjelett n
- rosyjski: (1.1) скелет m
- szwedzki: (1.1) skelett n, benrangel w; (1.2-3) stomme w
- ukraiński: (1.1) скелет m
- włoski: (1.1) ossatura f; scheletro m
