użyteczność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

użyteczność (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌuʒɨˈtɛʧ̑nɔɕʨ̑], AS[užytečność], zjawiska fonetyczne: akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) subiektywnie odczuwane zadowolenie (korzyść) jakie daje komuś użytkowanie (korzystanie) czegoś[1]
(1.2) inform.  miara wydajności, efektywności i satysfakcji użytkownika w odniesieniu do interaktywnych urządzeń, aplikacji oraz stron internetowych; zob.  też Użyteczność (informatyka) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) budynek użyteczności publicznejstowarzyszenie wyższej użyteczności
synonimy:
(1.1) przydatność, zdatność
antonimy:
(1.1) bezużyteczność, zbędność
hiperonimy:
(1.1) funkcjonalność
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  użytek m , użytkownik m , użytkowniczka f 
czas.  używać, nadużywać
przym.  użyteczny
przysł.  użytecznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło użyteczność w: SJP.pl.