zabraniać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] zabraniać (język polski)

wymowa: IPA: [zaˈbrãɲæʨ̑], AS: [zabrãńäć], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie• podw. art. podwyższona artykulacja samogłoski• nazal. nazalizacja
znaczenia:
czasownik przechodni, aspekt niedokonany

(1.1) nie pozwolić, odebrać prawo lub nie przyznać prawa do robienia czegoś

odmiana: (1.1) zabrani|ać, koniugacja I przykłady:

(1.1) Na terenie fabryki palenie jest zabronione.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) zakazywać
antonimy: (1.1) pozwalać, zezwalać
wyrazy pokrewne: czas. czasownik aspekt dokonany zabronić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) forbid, ban, prohibit, disallow
• duński: (1.1) forbyde
• francuski: (1.1) défendre, interdire
• hiszpański: (1.1) prohibir
• islandzki: (1.1) banna
• niemiecki: (1.1) verbieten, untersagen
• rosyjski: (1.1) запрещать
• szwedzki: (1.1) förbjuda
• włoski: (1.1) vietare, proibire