skandal
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: skandál
[edytuj] skandal (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zdarzenie budzące oburzenie i kontrowersje
- (1.2) oburzenie i zgorszenie wywołane skandalem (1.1)
odmiana: (1) lp skandal, ~u, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; lm ~e, ~i, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:
- (1.2) Ciąża hrabianki wywołała skandal na salonach.
składnia:
kolokacje: (1.2) wywołać / powodować / tuszować ~
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. skandaliczny; czas. skandalizować
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1,2) scandal
- duński: (1.1,2) skandale w
- slovio: (1.1) skandal (скандал)
- rosyjski: (1.1-2) скандал m
[edytuj] skandal (slovio)
transliteracja: скандал
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) skandal
odmiana: (1.1) lm skandalis przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
