wyjątkowy
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] wyjątkowy (język polski)
wymowa:
znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) wyróżniający się czymś nieprzeciętnym; taki, który jest wyjątkiem
odmiana: lp wyjątkow|y m, wyjątkowa f; lm wyjątkowi m, wyjątkowe f; przysł. wyjątkowo przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje: stan wyjątkowy
synonimy: (1.1) niezwykły, ponadprzeciętny, nadzwyczajny, szczególny, unikatowy
antonimy: (1.1) przeciętny, typowy, zwykły
wyrazy pokrewne: rzecz. wyjątek
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- fiński: (1.1) erikoinen
- francuski: (1.1) exceptionnel, extraordinaire
- grecki: (1.1) εξαιρετικός, εκπληκτικός
- hiszpański: (1.1) excepcional, extraordinario, insólito, inusitado
- rosyjski: (1.1) исключительный
- włoski: (1.1) eccezionale, straordinario
