magnetyczny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] magnetyczny (język polski)
wymowa: IPA: /mag'nɛtɨʧnɨ/
znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) fiz. charakteryzujący się magnetyzmem; dotyczący magnesu, magnetyzmu; mający właściwości takie jak magnes
- (1.2) taki, który jest przyciągający, działa przyciągająco
odmiana: lp magnetyczny m, magnetyczna f, magnetyczne n; lm magnetyczni mosob., magnetyczne nmosob. przykłady:
- (1.1) →
składnia:
kolokacje: (1.1) biegun magnetyczny, burza magnetyczna, głowica magnetyczna, igła magnetyczna, moment magnetyczny, południk magnetyczny; (1.2) ~y wzrok, ~e spojrzenie
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. magnes, magnetyzm
związki frazeologiczne:
etymologia: z greckiego
uwagi: tłumaczenia:
- francuski: (1.1-2) magnétique
- grecki: (1.1-2) μαγνητικός
- hiszpański: (1.1-2) magnético
- szwedzki: (1.1) magnetisk
- włoski: (1.1-2) magnetico
