jebać
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] jebać (język polski)
- znaczenia:
czasownik przechodni
- (1.1) wulg. pot. uprawiać seks
- (1.2) wulg. pot. lekceważyć
- (1.3) rzad. wulg. pot. zmyślać, mówić coś głupiego
- (1.4) wulg. pot. uderzyć (kogoś, coś)
- (1.5) wulg. pot. śmierdzieć
- (1.6) wulg. pot. rzucić (najczęściej używane w aspekcie dokonanym)
- (1.7) wulg. pot. wydać głośny dźwięk (najczęściej używane w aspekcie dokonanym)
czasownik zwrotny jebać się
- przykłady:
- (1.1) Jaś jebie Małgosię.
- (1.2) Jebię to wszystko.
- (1.3) Naprawdę? Jebiesz.
- (1.4) Jebnąłem go w łeb.
- (1.5) Ale tu jebie!
- (1.5) Jebiesz kałem.
- (1.6) Wkurwił się i jebnął talerzem o ziemię!
- (1.7) Co tam tak głośno jebnęło za ścianą?
- (2.1) Jebiemy się każdego wieczoru.
- (2.2) Komputer mi się jebie.
- (2.3) Zawsze jebię się w obliczeniach.
- (2.3) Jebie mi się prawa z lewą.
- kolokacje:
- (1.1) matkojebca • ojcojebca • dupojebstwo • pojeb • pojebus • zjeb • niedojeb • jebodrom • jeborodny • jebowładny
- (1.2) jebać to
- synonimy:
- (1.1-3, 2.1) pierdolić, pieprzyć
- (1.5) capić, walić, zapierdalać
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. jebacja f, jebacz m, jebaczka f, jebadełkowo n, jebadło n, jebak m, jebaka m, jebalnia f, jebalska f, jebanie n, jebaniec m, jebanina f, jebanko n, jebankowanie n, jebankowo n, jebasia f, jebaństwo n, jebicha f, jebie n, jebiec m, jebielonka f, jebina f, jebionko n, jebliwość f, jebnia f, jebula f, jebulatka f, jebunek m, jebur m, jebus m, jebusia f, jebusieńka f, jebuś m, pojeb m, jebu-jebu n, jeb-jeb n, pojebaniec m, zjebka f
- czas. pojebać, zajebać, przyjebać, dojebać, ujebać, rozjebać, wyjebać, zjebać, odjebać, przejebać, wjebać, jebankować
- przym. jebacki, jebaczy, jebliwy, jebny, jeburczy, zajebisty, jebany, pojebany, zjebany, wyjebany
- przysł. zajebiście
- związki frazeologiczne:
- jebać binię jednym sztosem • jebać kapę • jebać kotka za pomocą młotka • jebać się ręcznie • jebać w cyce • jebać w dupę • jebać w fugę • jebać w śpiewnik • pies kogoś jebał • w mordę jebany
- etymologia:
- Słowo pochodzi od prasł. *jebti, *jebati[1], a to z praindoeuropejskiego *yebh → spółkować. Kilka wieków później w języku czeskim i łużyckim (zob. jebać, jebaś) znaczyło to tyle co bić, lżyć, oszukiwać. Niedługo po tym pojawia się polskie określenie tego słowa – bić. Obecnie to słowo ma wiele znaczeń. Porównaj st.cz. jebati „ruszać”, czes. jebati „jebać, pieprzyć / ruszać”, ros. ебать „jebać, pieprzyć”, to samo w ukr. ебати, białor. еба
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: dupczyć
- (2.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pierdolić
- dolnołużycki: (2.1) jebaś
- źródła:
- ↑ Heinz Schuster-Šewc, Historisch-etymologisches Wörterbuch der ober- und niedersorbischen Sprache, Budziszyn, Ludowe nakładnistwo Domowina, 1980–1989.
[edytuj] jebać (język górnołużycki)
- wymowa:
- znaczenia:
czasownik niedokonany
- odmiana:
- koniugacja VIa
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- zobacz też: „fałszywi przyjaciele” w języku górnołużyckim
- źródła:
