kraść

kraść (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [kraɕʨ̑], AS: [kraść]

znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) brać coś bez zgody i wiedzy właściciela

odmiana:

(1.1) kraść, koniugacja Vc (według starej formy „krad|nąć”: kradnę, kradniesz itd.), różnice w imiesłowach biernych: kradziony, kradziona, kradzione, kradzeni; dk. aspekt dokonany ukraść z odmianą jw. (jak w „ukrad|nąć”)

przykłady:

(1.1) Na osiedlu nieznana szajka kradnie rowery.

składnia:

(1.1) kraść +B. biernik, nie kraść +D. dopełniacz

kolokacje:

(1.1) kraść rower/samochód/…

synonimy:

(1.1) przywłaszczać, zagarniać, pot. potocznie kosić, zwędzić, zwinąć, zajumać, reg. pozn. regionalizm poznański iść na skibę

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik kradzież

czas. czasownik okradać/okraść, wkradać się/wkraść się, zakradać się/zakraść się

związki frazeologiczne:

(1.1) kradzione nie tuczy → kradzieżą nie można się wzbogacić trwale, nie kradnij → przykazanie z dekalogu

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) steal
• arabski: (1.1) سرق ,إختلس ,نهب
• dolnołużycki: (1.1) kšadnuś
• duński: (1.1) stjæle
• esperanto: (1.1) ŝteli
• francuski: (1.1) voler
• górnołużycki: (1.1) kradnyć
• hiszpański: (1.1) robar
• islandzki: (1.1) stela
• jidysz: (1.1) גנבֿענען (ganwenen)
• kazachski: (1.1) ұрлау
• niemiecki: (1.1) stehlen; klauen
• nowogrecki: (1.1) κλέβω
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• rosyjski: (1.1) красть
• szwedzki: (1.1) stjäla, pot. potocznie knycka, pot. potocznie sno
• węgierski: (1.1) lop

źródła: