talerz
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] talerz (język polski)
wymowa: IPA: /'talɛʃ/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) płaskie, okrągłe naczynie, z którego je się posiłki
- (1.2) muz. przypominający (1.1), zrobiony z metalu element perkusji
- (1.3) muz. przypominający (1.1), zrobiony z metalu samodzielny instrument
odmiana: (1.1) lp talerz, ~a, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; lm ~e, ~y, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) ~ makaronu/zupy; myć ~e, nakładać jedzenie na ~, stłuc ~; głęboki/płytki ~; (1.2) ~ perkusyjny, uderzać w ~
synonimy: (1.2-3) czynele
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. zdrobn. talerzyk
związki frazeologiczne: (1.1) latający talerz
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) plate; (1.2-3) cymbal
- dolnołużycki: (1.1) talaŕ m
- duński: (1.1) tallerken w
- esperanto: (1.1) telero
- francuski: (1.1) assiette f; (1.2) cymbale f
- grecki: (1.1) πιάτο n; (1.2) κύμβαλο n
- hawajski: (1.1) pā
- hiszpański: (1.1) plato m; (1.2) platillo m
- jidysz: (1.1) טעלער m (teler)
- niemiecki: (1.1) Teller m; (1.2-3) Becken n
- rosyjski: (1.1-3) тарелка f
- szwedzki: (1.1) tallrik w, fat n
- wilamowski: (1.1) tełer
- włoski: (1.1-3) piatto m
