głęboki

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

głęboki (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɡwɛ̃mˈbɔci], AS[gu̯ẽmboḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. asynch. ę   wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) charakteryzujący się dużą głębokością, niepłytki
(1.2) przen.  taki, który nie ma banalnego, powierzchownego znaczenia; jest dociekliwy, zawierający istotę omawianego problemu
(1.3) mający duży stopień zaawansowania, nasilenia, nasycenia
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Tutaj rzeka jest bardzo głęboka i nie możemy przejść jej w bród.
(1.2) Twoja głęboka myśl pogrążyła mnie w głębokiej zadumie.
(1.3) Adam powoli wychodzi z głębokiej depresji.
składnia:
kolokacje:
(1.1) głębokie jezioro • głęboki talerz
(1.3) głęboki sen • głęboka prowincja • głęboki błękit
synonimy:
(1.3) mocny, silny, wyraźny, intensywny
antonimy:
(1.1) płytki
(1.2) banalny, prosty, płytki
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  głębokość, głębia
czas.  pogłębiać (pogłębić)
przysł.  głęboko
związki frazeologiczne:
mieć w głębokim poważaniu
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Kraków, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, 1909.
  2. Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, s. 449, Kraków, Polska Akademja Umiejętności, 1930.