brzeg
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: Brzeg
[edytuj] brzeg (język polski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) pas lądu ograniczający jakiekolwiek zbiornik wody
- (1.2) krańcowa linia czegoś
- (1.3) mat. zbiór punktów figury geometrycznej, takich, że w otoczeniu każdego z nich znajdują się zarówno punkty tej figury, jak i punkty nie należące do niej
odmiana: (1) lp brzeg|, ~u, ~owi, ~, ~iem, ~u, ~u; lm ~i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i przykłady:
- (1.1) Łódź dobiła do brzegu jeziora.
- (1.2) Siedział na brzegu fotela.
- (1.3) Brzegiem koła jest okrąg
składnia:
kolokacje: (1.1) ~ morza
synonimy: (1.1) wybrzeże, ląd; (1.2) krawędź, kant, rant, koniuszek, brzeżek, obrzeże, skraj
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. brzegowy, brzeżny; zdrobn. brzeżek
związki frazeologiczne: pierwszy z brzegu, po brzegi
etymologia: źródłosłów dla pol. Brzeg[1] i pol. Brzesko[2]
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) coast, shore, strand; (1.2) edge, rim, verge, hem
- białoruski: (1.1) бераг
- chiński: (1.2) 阿
- duński: (1.1) kyst w; (1.2) kant w
- francuski: (1.1) côte f, rivage m; (1.1-2) bord m
- grecki: (1.1) όχθη f; (1.2) άκρη f
- hiszpański: (1.1) orilla f; (1.2) borde m
- interlingua: (1.1) ripa
- japoński: (1.1) 岸, 磯
- jidysz: (1.1) ברעג m (breg)
- niemiecki: (1.1) Küste f, (1.2) Rand m
- rosyjski: (1.1) берег m; (1.2) край m, ребро n
- slovio: (1.?) breg (брег), krai (краи)
- szwedzki: (1.1) strand w, kust w; (1.2) kant w
- włoski: (1.2) orlo
źródła:
- ↑ hasło Brzeg w: Maria Malec, Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski, s. 48, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003. ISBN 83-01-13857-2.
- ↑ hasło Brzesko w: Maria Malec, Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski, s. 48-49, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003. ISBN 83-01-13857-2.
