brzeg

brzeg (język polski)

brzeg (1.1) morza

brzeg (1.1) liścia

wymowa:

wymowa, IPA: [bʒɛk], AS: [bžek], zjawiska fonetyczne: wygł. utrata dźwięczności w wygłosie 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pas lądu ograniczający jakiekolwiek zbiornik wody

(1.2) krańcowa linia czegoś

(1.3) mat. matematyka, matematyczny zbiór punktów figury geometrycznej, takich, że w otoczeniu każdego z nich znajdują się zarówno punkty tej figury, jak i punkty nie należące do niej

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	brzeg	brzegi
dopełniacz	brzegu	brzegów
celownik	brzegowi	brzegom
biernik	brzeg	brzegi
narzędnik	brzegiem	brzegami
miejscownik	brzegu	brzegach
wołacz	brzegu	brzegi

przykłady:

(1.1) Łódź dobiła do brzegu jeziora.

(1.2) Siedział na brzegu fotela.

(1.3) Brzegiem koła jest okrąg

składnia:

kolokacje:

(1.1) brzeg morza / rzeki / jeziora / kałuży

synonimy:

(1.1) wybrzeże, linia brzegowa

(1.2) krawędź, kant, rant, koniuszek, brzeżek, obrzeże, skraj, kraniec

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik wybrzeże n rodzaj nijaki, obrzeże n rodzaj nijaki, nabrzeże n rodzaj nijaki, brzegówka f rodzaj żeński, brzegowiec mrz rodzaj męskorzeczowy, brzeżyca f rodzaj żeński, brzegowanie n rodzaj nijaki, brzegownica f rodzaj żeński, Brzeg mrz rodzaj męskorzeczowy, Brzesko n rodzaj nijaki, Brzegi mrz rodzaj męskorzeczowy

zdrobn. zdrobniale brzeżek mrz rodzaj męskorzeczowy

czas. czasownik brzegować, obrzeżyć

przym. przymiotnik brzegowy, brzeżny, przybrzeżny, nabrzeżny, nadbrzeżny

przysł. przysłówek brzegowo, brzeżnie

związki frazeologiczne:

cicha woda brzegi rwie • pierwszy z brzegu • po brzegi

etymologia:

źródłosłów dla pol. polski Brzeg i pol. polski Brzesko

uwagi:

zob. zobacz też brzeg w Wikipedii

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) coast, shore, strand; (1.2) edge, rim, verge, hem
• arabski: (1.1-2) حافة, شفرة ,شط, عراق, ضفة
• białoruski: (1.1) бераг
• chiński: (1.2) 阿
• duński: (1.1) kyst w rodzaj wspólny; (1.2) kant w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) côte f rodzaj żeński, rivage m rodzaj męski; (1.1-2) bord m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) orilla f rodzaj żeński; (1.2) borde m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) ripa
• japoński: (1.1) 岸, 磯; (1.2) 縁
• jidysz: (1.1) ברעג m rodzaj męski (breg)
• niemiecki: (1.1) Küste f rodzaj żeński, (1.2) Rand m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) όχθη f rodzaj żeński; (1.2) άκρη f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) берег m rodzaj męski; (1.2) край m rodzaj męski, ребро n rodzaj nijaki
• slovio: (1.?) breg (брег), krai (краи)
• szwedzki: (1.1) strand w rodzaj wspólny, kust w rodzaj wspólny; (1.2) kant w rodzaj wspólny
• włoski: (1.2) orlo

źródła: