banalny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] banalny (język polski)

wymowa:
IPA[bãˈnalnɨ], AS[bãnalny], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) zwyczajny, błahy, przeciętny
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) ~y frazes
synonimy:
(1.1) szablonowy, oklepany, pospolity, stereotypowy
antonimy:
(1.1) oryginalny
wyrazy pokrewne:
rzecz.  banał, banalność
przysł.  banalnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc.  banal (pospolity)[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło banalny w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach