klimat

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] klimat (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) geogr.  warunki pogodowe przeważające na danym obszarze przez wiele lat; zob.  też klimat w Wikipedii
(1.2) atmosfera, stosunki między członkami grupy

odmiana: (1.1-2) lp  klima|t, ~tu, ~towi, ~t, ~tem, ~cie, ~cie; lm  ~ty, ~tów, ~tom, ~ty, ~tami, ~tach, ~ty przykłady:

(1.1) Na Grenlandii panuje bardzo surowy klimat.
(1.2) Została wychowana w klimacie ciepła i akceptacji.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) atmosfera
antonimy: (1.1) pogoda
wyrazy pokrewne: przym.  klimatyczny; rzecz.  mikroklimat, klimatologia, klimatolog
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

[edytuj] klimat (esperanto)


znaczenia:
morfem

(1.1) klimat

przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] klimat (język szwedzki)


wymowa: wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) klimat

odmiana: ett klimat, klimatet, klimat, klimaten przykłady:

(1.1) Bahamas milda klimat och vackra stränder har gjort turism till den viktigaste näringsgrenen.Łagodny klimat Bahamów i piękne plaże sprawiły, że turystyka stała się tu istotną gałęzią gospodarki. (ze szwedzkiej Wikipedii)

składnia:
kolokacje: klimatbälte, klimatförändring, klimatområde
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym.  klimatisk
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: