klimat
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] klimat (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) geogr. warunki pogodowe przeważające na danym obszarze przez wiele lat; zob. też klimat w Wikipedii
- (1.2) atmosfera, stosunki między członkami grupy
odmiana:
przykłady:
- (1.1) Na Grenlandii panuje bardzo surowy klimat.
- (1.2) Została wychowana w klimacie ciepła i akceptacji.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) atmosfera
antonimy: (1.1) pogoda
wyrazy pokrewne: przym. klimatyczny; rzecz. mikroklimat, klimatologia, klimatolog
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) climate
- białoruski: (1.1-2) клімат m
- chorwacki: (1.1-2) klima f
- duński: (1.1,2) klima n
- grecki: (1.1) κλίμα n
- hiszpański: (1.1) clima m
- niemiecki: (1.1) Klima n
- norweski (bokmål): (1.1) klima
- rosyjski: (1.1-2) климат m
- węgierski: (1.1) éghajlat, klíma
[edytuj] klimat (esperanto)
znaczenia:
morfem
- (1.1) klimat
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
