krzyk

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

krzyk (język polski) [edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA: [kʃɨk], AS: [kšyk], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. 
homofon: kszyk
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) głośne wołanie lub nieartykułowane dźwięki
(1.2) głośny odgłos wydawany przez ptactwo
odmiana:
(1.1-2)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik krzyk krzyki
dopełniacz krzyku krzyków
celownik krzykowi krzykom
biernik krzyk krzyki
narzędnik krzykiem krzykami
miejscownik krzyku krzykach
wołacz krzyku krzyki
przykłady:
(1.1) Przechodząc koło bazaru słyszałem natrętny krzyk przekupek.
(1.2) Krzyk ptaków nie pozwalał mi usnąć.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wrzask
antonimy:
(1.1) szept
wyrazy pokrewne:
rzecz.  krzykacz m , krzykaczka f , krzykliwość f , okrzyk mrz , wykrzyknik m 
czas.  krzyczeć, pokrzykiwać, nakrzyczeć, skrzyczeć, wykrzyczeć, skrzyknąć
przym.  krzykliwy
związki frazeologiczne:
krzyk mody / ostatni krzyk mody • i po krzyku • podnieść krzyk • narobić krzyku • dużo krzyku, mało wełny, mówił diabeł strzygąc świnie • krzykiem skrzypiec nie nastroisz • więcej krzyku niż bólu • krzyk nie ból • krzyk rozpaczy • krzyczeć jak w bożnicy • krzyki jak w żydowskiej szkole
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=krzyk&oldid=3104113”