pasterz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] pasterz (język polski)

pasterz (1.1)
konny pasterz (1.1)
pasterz (1.2)
wymowa:
IPA[ˈpastɛʃ], AS[pasteš], zjawiska fonetyczne: wygł. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba, opiekująca się zwierzętami podczas wypasu
(1.2) rel. , przen.  duchowy lub religijny opiekun
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Mówią do pasterzy, którzy trzód swych strzegli (…)[1]
(1.1) Na stołach stały (…) laleczki gipsowe i cukrowe, przedstawiające pasterki z pasterzami, cyganów prowadzących niedźwiedzie, i świętych, trzymających w ręku pozłacane palmy.[2]
(1.2) Jakże czuliśmy się opuszczeni po śmierci Jana Pawła II, Papieża który przez ponad 26 lat był naszym pasterzem i przewodnikiem po drogach czasu.[3]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) baca, kowboj, pastuch
(1.2) duszpasterz, pastor, ksiądz
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  pasterstwo n , duszpasterz m , pasterka f , pastwisko n , pastuszka f , pastereczka f , wypas m , pasterzowanie n , pastorał m , pastorałka f 
zdrobn.  pastuszek m 
zgrub.  pastuch m 
forma żeńska pasterka
czas.  paść ndk. , pasać, wypasać
przym.  pasterski, pastuszkowy, duszpasterski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. kolęda Gdy się Chrystus rodzi
  2. E. Orzeszkowa: Pierwotni
  3. Benedykt XVI: Homilia Benedykta XVI wygłoszona podczas mszy inauguracyjnej
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach