świecki

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

świecki (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɕfʲjɛʦ̑ʲci], AS[śfʹi ̯ecʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.i → j 
znaczenia:

przymiotnik jakościowy

(1.1) niemający związków z religią, niezależny od instytucji kościelnych[1]
(1.2) nie mający odniesienia do sfery duchowej
(1.3) o duchownym taki, który nie jest zakonnikiem

przymiotnik relacyjny

(2.1) związany ze Świeciem, dotyczący Świecia
(2.2) związany ze Świeckiem, dotyczący Świecka

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(3.1) człowiek niebędący osobą duchowną[2]
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Z religijnego i militarnego starcia katolicyzmu południa Europy z protestantyzmem północy wyłonił się także kształt tak istotnych dla współczesnych pojęć, jak potrzeba tolerancji dla mniejszości religijnych, czy sprawowanie władzy bez odwoływania się do Boga (świeckie państwo)[3]
składnia:
kolokacje:
(1.1) świecki charakter / pogrzeb / ślubczłowiek / dostojnik / konklawista świecki • świecka szkoła • świeckie państwo / wychowanie
(1.3) świecki ksiądz / duchowny
synonimy:
(1.1) laicki, pozakościelny
(1.2) nieduchowy, cielesny
(3.1) laik
antonimy:
(1.1) kościelny, religijny, sakralny
(1.2) duchowy
(3.1) duchowny, osoba duchowna, kleryk
hiperonimy:
(1.1) niereligijny
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1-2) (3.1)
rzecz. świeckość f
(2.1)
rzecz. Świecie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło świecki w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. hasło świecki w: SJP.pl.
  3. Bogusław Bednarczyk, Zbigniew Pasek, Piotr Stawiński (red.): Religia a współczesne stosunki międzynarodowe