świecki

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

świecki (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɕfʲjɛʦ̑ʲci], AS[śfʹi ̯ecʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. i → j  
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) niezwiązany z religią i instytucjami kościelnymi[1]
(1.2) taki, który nie jest osobą duchowną[1]

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) człowiek niebędący osobą duchowną[2]
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) laicki, pozakościelny, niereligijny
(1.2) nieduchowy
(2.1) laik
antonimy:
(1.1) kościelny, religijny, sakralny
(1.2) duchowny
(2.1) duchowny, osoba duchowna
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  świeckość
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło świecki w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. hasło świecki w: SJP.pl.