wychowanie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] wychowanie (język polski)
wymowa: IPA: /vɨxɔ'vaɲɛ/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) całokształt działań służących ukształtowaniu człowieka pod względem moralnym, umysłowym i fizycznym; przygotowywanie kogoś do życia w społeczeństwie
- (1.2) kultura, ogłada, zdolność do właściwego zachowania
odmiana: przykłady:
- (1.1) →
składnia:
kolokacje: (1.1) dobre ~ie, złe ~ie, otrzymać ~ie, wychowanie fizyczne; (1.2) człowiek bez ~ia
synonimy: (1.1) wykształcenie
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. wychowywać, przym. wychowawczy, wychowany, niewychowany; rzecz. wychowawca, wychowawczyni, wychowanek, wychowanka; ims. wychowujący
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- francuski: (1.1) éducation f
- grecki: (1.1) εκπαίδευση f, (1.1-2) αγωγή f
- hiszpański: (1.1-2) educación f
- niemiecki: (1.1-2) Erziehung f
- rosyjski: (1.1-2) воспитание n
- włoski: (1.1-2) educazione f
