potrzeba
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] potrzeba (język polski)
wymowa: IPA: /pɔ'tʃɛba/ posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
czasownik
- (2.1) tylko jako orzecznik wymagać czegoś, potrzebować czegoś
partykuła
- (3.1) = trzeba
odmiana: (1) lp potrzeb|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y; (2) nieodmienne
przykłady:
- (1.1) Czuję potrzebę redagowania Wikisłownika.
- (1.2) Nie ma potrzeby tego robić.
- (2.1) Nie potrzeba nam tego robić.
składnia: (1) potrzeba + D., potrzeba do + D.; (2) potrzeba + C. + D., potrzeba + C. + bezokolicznik
kolokacje: (1.1) czuć/odczuwać/mieć potrzebę (do) czegoś, zaspokajać potrzebę; (2.1) potrzeba komuś czegoś, potrzeba komuś zrobić coś
synonimy: (1.1) imperatyw; (3.1) trzeba
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) czas. potrzebować; (3.1) partykuła trzeba
związki frazeologiczne: (1.1) pójść za potrzebą
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2, 2.1) a need, a necessity
- bułgarski: (1.1) нужда f
- duński: (1.1) behov n, brug w
- francuski: (1.1-2) besoin m; (3.1) falloir
- grecki: (1.1-2) ανάγκη f; (3.1) πρέπει
- hiszpański: (1.1-2) necesidad f; (2.1) necesitar; (3.1) haber que + infinitivo
- islandzki: (1.1) þörf f
- jidysz: (1.1) נויט f (nojt)
- niemiecki: (1) Bedürfnis n, Notfall m; (2-3) man braucht
- rosyjski: (1.1-2) нужда f; (2.1) надо, нужно
- włoski: (1.1) bisogno

