potrzeba

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] potrzeba (język polski)


wymowa: IPA: /pɔ'tʃɛba/ posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) uczucie konieczności wykonania lub zrobienia czegoś
(1.2) cel jakiegoś działania

czasownik

(2.1) tylko jako orzecznik wymagać czegoś, potrzebować czegoś

partykuła

(3.1) = trzeba

odmiana: (1) lp potrzeb|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y; (2) nieodmienne
przykłady:

(1.1) Czuję potrzebę redagowania Wikisłownika.
(1.2) Nie ma potrzeby tego robić.
(2.1) Nie potrzeba nam tego robić.

składnia: (1) potrzeba + D. , potrzeba do + D. ; (2) potrzeba + C.  + D. , potrzeba + C.  + bezokolicznik
kolokacje: (1.1) czuć/odczuwać/mieć potrzebę (do) czegoś, zaspokajać potrzebę; (2.1) potrzeba komuś czegoś, potrzeba komuś zrobić coś
synonimy: (1.1) imperatyw; (3.1) trzeba
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) czas.  potrzebować; (3.1) partykuła trzeba
związki frazeologiczne: (1.1) pójść za potrzebą
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia: