potrzeba
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] potrzeba (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
czasownik
- (2.1) tylko jako orzecznik wymagać czegoś, potrzebować czegoś
partykuła
- (3.1) = trzeba
- przykłady:
- (1.1) Czuję potrzebę redagowania Wikisłownika.
- (1.2) Nie ma potrzeby tego robić.
- (2.1) Nie potrzeba nam tego robić.
- kolokacje:
- (1.1) czuć/odczuwać/mieć potrzebę (do) czegoś, zaspokajać potrzebę
- (2.1) potrzeba komuś czegoś, potrzeba komuś zrobić coś
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- (1.1) czas. potrzebować
- (3.1) partykuła trzeba
- związki frazeologiczne:
- (1.1) pójść za potrzebą • potrzeby własne
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2, 2.1) a need, a necessity
- arabski: (1.1) ضرورة f; (1.1-2) حاجة f
- bułgarski: (1.1) нужда f
- duński: (1.1) behov n, brug w
- francuski: (1.1) besoin m; (1.2) besoin m; (3.1) falloir
- hiszpański: (1.1) necesidad f; (1.2) necesidad f; (2.1) necesitar; (3.1) haber que + infinitivo
- islandzki: (1.1) þörf f
- jidysz: (1.1) נויט f (nojt)
- niemiecki: (1) Bedürfnis n, Notfall m; (2-3) man braucht
- nowogrecki: (1.1) ανάγκη f; (1.2) ανάγκη f; (3.1) πρέπει
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) нужда f; (1.2) нужда f; (2.1) надо, нужно
- suahili: (1.1) lazima
- szwedzki: (1.1) behov n; (1.2) nöd w
- wilamowski: (1.1) diyfa; (1.2) diyfa
- włoski: (1.1) bisogno
- źródła: