tolerancja
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] tolerancja (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) czyjaś zgoda na istnienie ludzi, poglądów, zachowań, rzeczy itd., które są dla tego kogoś niemiłe lub nieprzyjemne; zob. też tolerancja (socjologia) w Wikipedii
- (1.2) biol. odporność organizmu na szkodliwe czynniki środowiskowe; zob. też tolerancja (biologia) w Wikipedii
- (1.3) techn. dopuszczalny błąd pomiaru lub wykonania jakiejś wielkości; zob. też tolerancja (technologia) w Wikipedii
odmiana: (1) lp tolerancj|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; blm przykłady:
- (1.1) Zmarłego polityka cechowała tolerancja dla gejów, lesbijek, nekrofilów, pedofilów, transwestytów, fetyszystów, zoofilów, oraz onanistów.
- (1.3) Tolerancja długości wynosi 2 (=dwa) mm (=milimetry).
składnia: (1.1) tolerancja dla +D.
kolokacje:
synonimy: (1.1) wyrozumiałość, akceptacja
antonimy: (1.1) nietolerancja, szowininzm
wyrazy pokrewne: (1.1) czas. tolerować; przym. tolerancyjny, nietolerancyjny; przysł. tolerancyjnie, nietolerancyjnie; rzecz. nietolerancja
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) fr. tolérance
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) tolerance
- dolnołużycki: (1.1) toleranca f, tolerantnosć f
- esperanto: (1.1) toleremo
- francuski: (1.1) tolérance m f
- hiszpański: (1.1) tolerancia f
- interlingua: (1.1) tolerantia, toleration
- jidysz: (1.1) טאָלעראַנציע f (tolerancie)
- niemiecki: (1.1) Toleranz f
