protestantyzm

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

protestantyzm (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌprɔtɛˈstãntɨsm̥], AS[protestãntysm̦], zjawiska fonetyczne: wygł.nazal.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rel. jeden z głównych kierunków chrześcijaństwa, składający się z wierzeń powstałych głównie na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych w XVI wieku; zob. też protestantyzm w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) szerzyć protestantyzm • nawracać na / nawrócić się na protestantyzm
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) chrześcijaństwo
hiponimy:
(1.1) adwentyzm, anabaptyzm, baptyzm, husytyzm, kalwinizm, luteranizm, metodyzm, unitarianizm
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. protest mrz, protestant m.-os., protestantka f
czas. protestować ndk.
przym. protestancki
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo -„źmie”