風

風 (znak chiński)

klucz:

182 風 + 0

liczba kresek:

9

warianty:

風 trad. pismo chińskie tradycyjne (domyślna czcionka)

风 uproszcz. pismo chińskie uproszczone (domyślna czcionka)

kolejność kresek:

chiński:

znaczenia:

etymologia:

kości wróżebne

brązy

wielkopieczęciowe

małopieczęciowe

wprowadzanie znaku:

Cangjie: 竹弓竹中戈 (HNHLI), 竹弓一中戈 (HNMLI); cztery rogi: 7721₀

kodowanie:

zob. wpis w bazie Unihan: U+98A8

słowniki:

• KangXi: strona 1411, znak 1
• Dai Kanwa Jiten: znak 43756
• Dae Jaweon: strona 1930, znak 20
• Hanyu Da Zidian: tom 7, strona 4480, znak 1

uwagi:

źródła:

風 (język japoński)

czytania:

on'yomi: フウ, フ; kun'yomi: かぜ, かざ-; nanori: い, え

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) かぜ → wiatr

(1.2) かぜ → powietrze

(1.3) ふう → metoda, sposób

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) 穏やかな風 → łagodna bryza

synonimy:

antonimy:

złożenia:

風圧 (ふうあつ), 風化 (ふうか), 風車 (かざぐるま), 風味 (ふうみ), 風流 (ふうりゅう), 風邪 (かぜ), 風呂 (ふろ), 西風 (にしかぜ), 東風 (こちかぜ), 神風 (かみかぜ), 浦風 (うらかぜ), 南風 (みなみかぜ), 風景画

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

JLPT: 4; klasa: 2

źródła: