風
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] 風 (język japoński)
czytania: on: フウ, フ; kun: かぜ, かざ-; nanori: い, え
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje: (1.1) 穏やかな風 → łagodna bryza
synonimy:
antonimy:
złożenia: 風圧 (ふうあつ), 風化 (ふうか), 風車 (かざぐるま), 風味 (ふうみ), 風流 (ふうりゅう), 風邪 (かぜ), 風呂 (ふろ), 西風 (にしかぜ), 東風 (こちかぜ), 神風 (かみかぜ), 浦風 (うらかぜ), 南風 (みなみかぜ)
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: JLPT: 3; klasa: 2
