wiatrak

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

wiatrak (język polski)[edytuj]

wiatrak (1.1)
wiatrak (1.2)
wiatraki (1.3)
wymowa:
IPA[ˈvʲjatrak], AS[vʹi ̯atrak], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bud.  budowla ze skrzydłami obracanymi przez wiatr; zob.  też wiatrak w Wikipedii
(1.2) pot.  wentylator ze śmigłem
(1.3) pot.  elektrownia wiatrowa
odmiana:
przykłady:
(1.1) Dalej o tym, że w wiatraku miele się zboże na mąkę, i nareszcie o tym, że przy wiatraku siedzi młynarz, co żonę bije, a taki jest mądry, że wie, jakim sposobem ze spichrzów wyprowadza się szczury.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) koźlak, młyn
(1.2) wentylator
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  wiatrakowiec m , wiatr m , wietrzyk m 
zdrobn.  wiatraczek m 
przym.  wiatraczkowy, wiatraczny, wiatrakowy
związki frazeologiczne:
co ma piernik do wiatrakawalka z wiatrakamiwalczyć z wiatrakamiwiatrak salonowymieć się jak piernik do wiatraka
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Bolesław Prus Antek