cug

cug (język polski)

wymowa:

IPA: [ʦ̑uk], AS: [cuk], zjawiska fonetyczne: wygł. utrata dźwięczności w wygłosie 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. potocznie ciąg powietrza

(1.2) pot. potocznie przepływ powietrza w wentylatorze, piecu

(1.3) przest. przestarzałe, przestarzały zaprzęg kilku koni

(1.4) przest. przestarzałe, przestarzały para koni cugowych

(1.5) reg. śl. regionalizm śląski pociąg

odmiana:

(1) lp liczba pojedyncza cug, cugu, cugowi, cug, cugiem, cugu, cugu; lm liczba mnoga cugi, cugów, cugom, cugi, cugami, cugach

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) przeciąg, przewiew

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik cugowy

rzecz. rzeczownik cugant m rodzaj męski

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. niemiecki Zug

uwagi:

(1.1) uważane również za reg. łódz. regionalizm łódzki

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: przeciąg

(1.5) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pociąg

źródła: