cug

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

cug (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʦ̑uk], AS[cuk], zjawiska fonetyczne: wygł. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot.  ciąg powietrza
(1.2) pot.  przepływ powietrza w wentylatorze, piecu
(1.3) przest.  zaprzęg kilku koni
(1.4) przest.  para koni cugowych
(1.5) reg. śl.  pociąg
odmiana:
(1.1-5)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przeciąg, przewiew
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  cugowy
rzecz.  cugant m 
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-5) niem.  Zug[1]
uwagi:
(1.1) uważane również za reg. łódz. [1]
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: przeciąg
(1.5) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pociąg
źródła:
  1. 1,0 1,1 Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, s. 186-187, Łódź, WUŁ, 2007, ISBN 978-83-75-25095-4.