wichura

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] wichura (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) silny, porywisty wiatr

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza wichu|ra, ~ry, ~rze, ~rę, ~rą, ~rze, ~ro; lm liczba mnoga ~ry, ~r, ~rom, ~ry, ~rami, ~rach, ~ry przykłady:

(1.1) Wczorajsza wichura wyrywała drzewa z korzeniami.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik wicher, wicherek, wichrzysko, wichrzyciel, wichrzycielka, wichrzycielstwo; przym. przymiotnik wichrowaty, wichrowy; czas. czasownik wichrować, wichrzyć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) gale
• islandzki: (1.1) stormur m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Sturm m rodzaj męski, Sturmwind m rodzaj męski, Gewitter n rodzaj nijaki