przeciąg

przeciąg (język polski)

przeciąg (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈpʃɛʨ̑ɔ̃ŋk], AS: [pšećõŋk], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • utr. dźw. utrata dźwięczności • wygł. utrata dźwięczności w wygłosie • nazal. nazalizacja • asynch. ą  asynchroniczna wymowa ą 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) strumień chłodnego powietrza powstały w pomieszczeniu z otwartymi lub nieszczelnymi drzwiami lub oknami

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	przeciąg	przeciągi
dopełniacz	przeciągu	przeciągów
celownik	przeciągowi	przeciągom
biernik	przeciąg	przeciągi
narzędnik	przeciągiem	przeciągami
miejscownik	przeciągu	przeciągach
wołacz	przeciąg	przeciągi

przykłady:

(1.1) Pozamykaj okna, bo robi się straszny przeciąg.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik przeciągać

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) breeze, draught
• czeski: průvan
• francuski: (1.1) courant m rodzaj męski (d'air)
• hiszpański: (1.1) corriente f rodzaj żeński (de aire)
• islandzki: (1.1) súgur m rodzaj męski
• japoński: (1.1) 隙間風 (すきまかぜ)
• jidysz: (1.1) צוג m rodzaj męski (cug)
• niemiecki: (1.1) Zugluft f rodzaj żeński, Zug m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) ρεύμα n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) сквозняк m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) drag n rodzaj nijaki
• włoski: (1.1) corrente f rodzaj żeński (d'aria)

źródła: