wiać
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] wiać (język polski)
wymowa: IPA: [vʲjæʨ̑], AS: [vʹi ̯äć], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• i → j
znaczenia:
czasownik nieprzechodni
- (1.1) o masach powietrza przesuwać się; z podmiotem domyślnym w 3 os. lp o wietrze
- (1.2) o temperaturze i niektórych uczuciach: rozchodzić się
- (1.3) pot. uciekać
odmiana: wi|ać; koniugacja Xb przykłady:
- (1.1) Znów jesień, wiatry wieją. Okropnie wieje (= Wiatr okropnie wieje).
- (1.2) Od twoich słów wieje chłodem.
- (1.3) Po podłożeniu kapiszona na tor tramwajowy należy wiać ile sił w nogach.
składnia: (1) wiać od/z +D. do +D.
kolokacje:
synonimy: (1.1) dąć; (1.3) uciekać, zmykać, wulg. spierdalać
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. wianie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
