czasownik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

czasownik (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ʧ̑aˈsɔvʲɲik], AS[časovʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gram.  część mowy opisująca czynności lub stany zob.  też czasownik w Wikipedii
(1.2) daw. , rzad.  kronika, latopis[1]

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) starop.  wróżbiarz[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Orzeczenie w zdaniu najczęściej jest wyrażone osobową formą czasownika.
składnia:
kolokacje:
(1.1) czasownik niedokonanyczasownik dokonanyczasownik przechodniczasownik nieprzechodniczasownik zwrotnyczasownik posiłkowyczasownik modalnyczasownik duratywny
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  czasownikowy
rzecz.  czas m 
przysł.  czas
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: imiesłówbezokolicznik
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło Czasownik w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, s. 377, Warszawa 1900–1927.