Włoch
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Włoch (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
rzeczownik, forma pochodna
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Włoch Włosi dopełniacz Włocha Włochów celownik Włochowi Włochom biernik Włocha Włochów narzędnik Włochem Włochami miejscownik Włochu Włochach wołacz Włochu Włosi
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) reg. śl. Italok; pot. makaroniarz
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Italian
- arabski: (1.1) إيطالي
- baskijski: (1.1) italiar
- bretoński: (1.1) Italianeg
- czeski: (1.1) Ital m
- esperanto: (1.1) italo
- fiński: (1.1) italialainen
- francuski: (1.1) Italien m
- gruziński: (1.1) იტალიელი (it'alieli)
- hiszpański: (1.1) italiano m
- kataloński: (1.1) italià m
- litewski: (1.1) italas m
- niemiecki: (1.1) Italiener m
- nowogrecki: (1.1) Ιταλός m, Ιταλιάνος m
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) итальянец m
- słowacki: (1.1) Talian m
- słoweński: (1.1) Italijan m
- szwedzki: (1.1) italienare w
- węgierski: (1.1) olasz m
- wilamowski: (1.1) Vełšy m
- włoski: (1.1) italiano m
- źródła:
