makaron

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] makaron (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) produkt żywnościowy wytwarzany z ciasta zagniecionego z mąki, wody i soli; zob. zobacz też makaron w Wikipedii

(1.2) gwara radiowa taśma, która spadła ze szpuli magnetofonu

odmiana: lp liczba pojedyncza makaron|, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm liczba mnoga ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Ugotować makaron w osolonej wodzie, odcedzić i wymieszać z sosem.

składnia:
kolokacje: (1.1) ~ wstążki/świderki/krajanka/muszelki; ugotować ~; jeść ~
synonimy: (1.1) kluski, spaghetti, wermiszel
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik makaronowy; rzecz. rzeczownik makaroniarz
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) pasta, noodles, macaroni
• duński: (1.1) pasta w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) makaronio, nudelo
• francuski: (1.1) pâtes lm liczba mnoga, macaroni m rodzaj męski
• grecki: (1.1) μακαρόνι n rodzaj nijaki
• hiszpański: (1.1) macarrones m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) núðlur f rodzaj żeński/lm liczba mnoga
• jidysz: (1.1) לאָקש m rodzaj męski (loksz)
• niemiecki: (1.1) Nudeln lm liczba mnoga
• rosyjski: (1.1) макароны lm liczba mnoga, вермишель f rodzaj żeński, лапша f rodzaj żeński
• ukraiński: (1.1) макарони lm liczba mnoga, локшина f rodzaj żeński
• węgierski: (1.1) tészta