makaron

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

makaron (język polski)[edytuj]

makaron (1.1)
makaron (1.1)
wymowa:
IPA[maˈkarɔ̃n], AS[makarõn], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) spoż.  półprodukt żywnościowy wytwarzany z ciasta zagniecionego z mąki, wody i soli; zob.  też makaron w Wikipedii
(1.2) przen.  gwara radiowa taśma, która spadła ze szpuli magnetofonu
odmiana:
przykłady:
(1.1) Ugotować makaron w osolonej wodzie, odcedzić i wymieszać z sosem.
składnia:
kolokacje:
(1.1) makaron nitki / wstążki / świderki / krajanka / muszelki / gwiazdki / rurki / kolankakroić / gotować / ugotować / odcedzać / odcedzić / hartować / zapiec / zapiekać / odgrzewać / odgrzać / dodać / dodawać makaron • makaron sojowymakaron ryżowymakaron razowy • makaron czterojajecznyjeść / zjeść makaron • makaron domowy / kupny • makaron surowy / twardy / miękki / al dente / rozgotowany
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  makaroniarz m , makaronizm m , makaroniarnia f , makaroniarka f 
czas.  makaronizować ndk. 
przym.  makaronowy, makaroniarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: kluskaspaghettiwermiszel
tłumaczenia:
źródła:

makaron (język estoński)[edytuj]

makaron (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) kulin.  makaron
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: