rzec
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
rzec (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
czasownik przechodni
- (1.1) książk. powiedzieć, odezwać się, zakomunikować coś
- odmiana:
- rzec, koniugacja XI z różnicami: czas teraźniejszy 1 osoba lp i 3 osoba lm, wszystkie osoby czasu przeszłego i trybu przypuszczającego lm c → k (rzekę, rzeką, rzekłaś, rzekły itd.), pozostałe osoby czasu teraźniejszego, forma bezosobowa czasu przeszłego, tryb rozkazujący, imiesłowy bierne c → cz (rzeczesz, rzecze, rzeczono, rzecz, rzeczony itd.)
- przykłady:
- (1.1) To rzekłszy zbliżył się do Kmicica.[1]
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- rzekłem! • by nie rzec • rzec można • jako się rzekło • słowo się rzekło, kobyłka u płota
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
