rzec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: rzëcrżeć

rzec (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʒɛʦ̑], AS[žec]
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) książk.  przest.  mówić, odzywać się, komunikować coś

czasownik przechodni dokonany

(2.1) książk.  powiedzieć, odezwać się, zakomunikować coś
odmiana:
(1.1) koniugacja XI z obocznościami
(2.1)[1] koniugacja XI z obocznościami
przykłady:
(1.1) Ale Pódźwa-Śmiga niedarmo jest frontowy wyga, geniusz decyzji, że tak rzekę, dał rozkaz[2]
(1.1) Tako rzecze Zaratustra[3]
(2.1) To rzekłszy zbliżył się do Kmicica.[4]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  rzeczony
czas.  orzec, odrzec, wyrzec
rzecz.  przyrzeczenie n , rzecz f , orzeczenie n , rzeczenie n , narzeczona f 
wykrz.  rzekłem
związki frazeologiczne:
rzekłem! • by nie rzecrzec możnajako się rzekłosłowo się rzekło, kobyłka u płota
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło rzec w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Janusz Szpotański: Zebrane utwory poetyckie, Puls, Londyn, 1990
  3. Tytuł dzieła Fryderyka Nietzschego
  4. Henryk Sienkiewicz: Potop