wydarzenie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
wydarzenie (język polski) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: [ˌvɨdaˈʒɛ̃ɲɛ], AS: [vydažẽńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• akc. pob. wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wydarzenie wydarzenia dopełniacz wydarzenia wydarzeń celownik wydarzeniu wydarzeniom biernik wydarzenie wydarzenia narzędnik wydarzeniem wydarzeniami miejscownik wydarzeniu wydarzeniach wołacz wydarzenie wydarzenia
- przykłady:
- (1.1) Warto byłoby znać tę samą wersję wydarzeń, by nie wpaść przy policji, gdy zostaniemy złapani.
- (1.1) Ostatnie wydarzenia powinny wywołać u ciebie traumę, ale kompletnie tego po tobie nie widać.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) wydarzenie historyczne • doniosłe wydarzenie
- (1.2) wydarzenie kulturalne • wydarzenie artystyczne • przełomowe wydarzenie
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. zdarzenie n
- czas. wydarzyć się, zdarzyć (się), zdarzać się
- związki frazeologiczne:
- łańcuch wydarzeń
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) event; (1.2) event
- arabski: (1.1) حدث ,ظهور
- dolnołużycki: (1.1-2) tšojenje n
- francuski: (1.1) événement m, fait m; (1.2) événement m, fait m
- hiszpański: (1.1) suceso m, acontecimiento m, hecho m; (1.2) éxito m, acontecimiento m, hecho m
- niemiecki: (1.1) Ereignis n; (1.2) Errungenschaft f
- nowogrecki: (1.1) γεγονός n; (1.2) γεγονός n
- rosyjski: (1.1) происшествие n, событие n; (1.2) событие n
- sanskryt: (1.1) घटना
- włoski: (1.1) avvenimento, avventura
- źródła:
