polowanie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

polowanie (język polski)[edytuj]

polowanie (1.1)
wymowa:
IPA[ˌpɔlɔˈvãɲɛ], AS[polovãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. -ni… akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zespół czynności podejmowanych celem wytropienia i zabicia dzikiej zwierzyny
(1.2) przen.  zorganizowany pościg za określonymi ludźmi w celu ich ujęcia lub zabicia
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Myśliwi poszli na polowanie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  upolowanie n , pole n 
zdrobn.  polowanko n 
czas.  polować ndk. , upolować dk. 
przym.  polny
związki frazeologiczne:
polowanie na czarownice
etymologia:
(1.1) pol.  pole[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Rozwadowski, O zjawiskach i rozwoju języka, „Język Polski” nr 5, listopad-grudzień 1921, s. 1-11.