nudny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] nudny (język polski)

wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) wywołujący nudę, niebudzący zainteresowania, powodujący apatię i zmęczenie

odmiana: (1.1) nudn|y, ~a, ~e, ~i, ~e; st. wyższy stopień wyższy nudniejszy; st. najwyższy stopień najwyższy najnudniejszy
przykłady:

(1.1) Wykład był tak nudny, że część słuchaczy opuściła salę.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) nieciekawy, nieinteresujący
antonimy: (1.1) ciekawy, interesujący
wyrazy pokrewne: czas. czasownik nudzić; przysł. przysłówek nudno; rzecz. rzeczownik nuda
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) boring, dreary
• chorwacki: (1.1) dosadan
• duński: (1.1) kedelig
• francuski: (1.1) ennuyeux
• islandzki: (1.1) leiðinlegur, óskemmtilegur
• japoński: (1.1) 詰まらない (つまらない), 退屈な (たいくつな)
• jidysz: (1.1) נודנע (nudne)
• niemiecki: (1.1) langweilig
• rosyjski: (1.1) скучный
• węgierski: (1.1) unalmas