językoznawstwo

językoznawstwo (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafstfɔ], AS: [i ̯ẽũ̯zykoznafstfo], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. utrata dźwięczności • nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) jęz. językoznawstwo nauka o języku; zob. zobacz też językoznawstwo w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	językoznawstwo
dopełniacz	językoznawstwa
celownik	językoznawstwie
biernik	językoznawstwo
narzędnik	językoznawstwem
miejscownik	językoznawstwie
wołacz	językoznawstwo

przykłady:

(1.1) Językoznawstwo teoretyczne próbuje budować modele służące opisywaniu poszczególnych języków oraz teorie dotyczące uniwersalnych aspektów języka.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) zob. zobacz: lingwistyka

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik językoznawca m rodzaj męski, język mrz rodzaj męskorzeczowy

przym. przymiotnik językoznawczy

przysł. przysłówek językoznawczo

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) pol. polski język + znawstwo

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: lingwistyka

źródła: