młodzieniec
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] młodzieniec (język polski)
- wymowa:
- wymowa, IPA: [mwɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲɛʦ̑], AS: [mu̯oʒ́ė̃ńec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik młodzieniec młodzieńcy dopełniacz młodzieńca młodzieńców celownik młodzieńcowi młodzieńcom biernik młodzieńca młodzieńców narzędnik młodzieńcem młodzieńcami miejscownik młodzieńcu młodzieńcach wołacz młodzieńcu młodzieńcy
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) young man, youth, youngster
- arabski: (1.1) شاب
- francuski: (1.1) jeune homme m
- hiszpański: (1.1) joven m, mozo m
- kazachski: (1.1) жігіт
- nowogrecki: (1.1) νεαρός m
- rosyjski: (1.1) парень m
- suahili: (1.1) kijana
- źródła:
