cząstka

cząstka (język polski)

pomarańcza dzielona na cząstki (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈʧ̑ɔ̃w̃stka], AS: [čõũ̯stka], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • asynch. ą  asynchroniczna wymowa ą  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. zdrobniale od: część

(1.2) fiz. fizyka fragment materii niewidoczny dla oka; zob. zobacz też cząstka w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1) Każdy z nas uniósł za góry, za rzeki cząstkę ojczyzny w sercu w świat daleki. (M. Konopnicka Na jedność tułaczy)

(1.2) Jak płomień gazowy, który dla oczu naszych trwa, mimo że składają się nań coraz inne cząstki węgla z tlenem się łączące!

składnia:

kolokacje:

(1.2) cząstka alfa / beta / ciężka / dziwna / elementarna / lekka / materialna / naładowana / nietrwała / padająca / pochłonięta / relatywistyczna / trwała / wirtualna / wypromieniowana / wysokoenergetyczna

synonimy:

(1.1) fragment, element, część

antonimy:

(1.1) całość

wyrazy pokrewne:

(1.1) przym. przymiotnik cząstkowy; przysł. przysłówek cząstkowo; rzecz. rzeczownik cząsteczka

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) small part; (1.2) particle
• duński: (1.2) partikel w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) petite partie f rodzaj żeński, parcelle f rodzaj żeński; (1.2) particule f rodzaj żeński
• hawajski: (1.2) pula
• hiszpański: (1.1) pequeña parte f rodzaj żeński; (1.2) partícula f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) υποκοριστικό της λέξης τμήμα n rodzaj nijaki / μέρος n rodzaj nijaki; (1.2) μόριο n rodzaj nijaki, σωματίδιο n rodzaj nijaki

źródła: