obronny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] obronny (język polski)

wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) taki, który stanowi obronę przed atakiem; taki, który służy do obrony

odmiana: lp liczba pojedyncza obronny m rodzaj męski, obronna f rodzaj żeński, obronne n rodzaj nijaki; lm liczba mnoga obronni mosob. rodzaj męskoosobowy, obronne nmosob. rodzaj niemęskoosobowy
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje: (1.1) sojusz obronny
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik obrońca, obrona; przym. przymiotnik obrończy; czas. czasownik bronić (obronić)
związki frazeologiczne: wyjść z czegoś obronną ręką
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• włoski: (1.1) difensore, difensivo