pion

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

pion (język polski)[edytuj]

piony (1.2)
piony (1.4)
wymowa:
IPA[pʲjɔ̃n], AS[pʹi ̯õn], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kierunek równoległy do kierunku działania siły grawitacji ciała niebieskiego, względem którego jest on określany; zob.  też pion (kierunek) w Wikipedii
(1.2) techn.  ciężarek na sznurku, służący do wyznaczania pionu (1.1); zob.  też pion (przyrząd) w Wikipedii
(1.3) techn.  fragment sieci przewodów instalacji elektrycznej, wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej itp. przebiegający pionowo przez kondygnacje budynku
(1.4) jedna z bierek w szachach, warcabach i innych grach
(1.5) fiz.  najlżejszy z mezonów; zob.  też pion (cząstka) w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.2) pion żyroskopowy
(1.3) pion wentylacyjny
(1.4) pion królewski / hetmańskizbić / pobić / poświęcić / promować piona • zbić / pobić pionem • zdwojone piony
synonimy:
(1.4) pionek, gw. sądecka: chłopek
(1.5) mezon π
antonimy:
(1.1) poziom
hiperonimy:
(1.4) bierka
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  pionowy
przysł.  pionowo
czas.  pionować
rzecz.  pionowość f , pionizacja f 
związki frazeologiczne:
postawić kogoś do pionutrzymać pion
etymologia:
(1.4) niem.  Pion, franc.  pion, st.franc.  peon < p.łac.  pedo -onis → piechur[1]
(1.5) od nazwy litery π
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło pion II w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.

pion (język angielski)[edytuj]

wymowa:
IPA: /ˈpaɪɒn/
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) fiz.  pion, mezon π
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: