liczyć
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] liczyć (język polski)
wymowa: IPA: [ˈlʲiʧɨʨ]
znaczenia:
czasownik przechodni
- (1.1) określać ilość elementów składających się na dany zbiór przy pomocy cyfr i liczb
- (1.2) włączyć do zbioru
- (1.3) zawierać w sobie określoną ilość elementów
czasownik nieprzechodni
- (2.1) wykonywać działania matematyczne
- (2.2) wymawiać liczby
- (2.3) spodziewać się
- (2.4) pokładać swoje zaufanie
czasownik zwrotny
odmiana: (1-3) licz|yć (koniugacja VIb)
przykłady:
- (1.1) Zawsze liczę pieniądze, które wypłacam z banku, żeby być pewnym, że dostałem tyle, ile trzeba.
- (1.2) – Trzy osoby jadą. – Licz mnie też. – Czyli cztery, ktoś jeszcze?
- (1.3) Ta grupa liczy sześć osób.
- (2.1) Księgowy siedział przy biurku zawalonym papierami i liczył zawzięcie.
- (2.2) Gramy w chowanego. Adam liczy na głos do dziesięciu a my się chowamy
- (2.3) Musisz zrobić to sam i nie licz na moją pomoc!
- (2.4) Wiem, że moja mama mnie kocha i zawsze mogę na nią liczyć.
- (3.1) Licz się ze zdaniem ojca!
- (3.2) Dobrze wiesz, że liczy się dla mnie tylko zdanie ojca. To on zadecyduje, czy mam wyjechać, czy nie.
składnia: (1.1-3) liczyć +B.; (2.3-4) liczyć na +B.; (3.1) liczyć się z +N.
kolokacje:
synonimy: (2.1-2) rachować; (2.4) polegać
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. liczba, liczydło; czas. naliczyć, obliczyć, podliczyć, przeliczyć, rozliczyć, wyliczyć, zaliczyć, zliczyć; przym. liczny, policzalny
związki frazeologiczne: liczyć się ze słowami
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) count; (2.1) calculate; (2.4) count on, expect; (3.1) consider, take into account
- chorwacki: (1.1) brojati
- francuski: (1.1) compter; (2.1) calculer; (2.4) compter
- islandzki: (1.1) telja
- japoński: (1.1) 数える (かぞえる); (2.1) 計算 (けいさん)する; (2.4) 信頼 (しんらい)する, 信用 (しんよう)する
- jidysz: (1.1) ציילן (cejln)
- niemiecki: (1.1) zählen; (2.1) rechnen; (2.3) erwarten, zumuten, rechnen mit; (3.1) erwägen

